آدم در زندگی اش دوستان زیادی را تجربه می کند دوستانی که تاثیر گذارند و دوستانی که جز دردسر چیز بیشتری نیستند من خودم از این نوع آدمها زیاد دیده ام آدمهایی که جا در قلب شما باز می کنند اما تا این موضوع را می فهمند پدرت را در می آورند نمک می خورند و نمکدان را یکسره میشکنند آخرش تازه می فهمید همه آن دوستی ها قربانت برم ها همه را برای آخرش می خواستند یعنی برای نابود کردن آنچه که به سختی جمع کرده اید(جنسیت مطرح نیست) اما دوستانی نیز هستند که سنگ صبورند و صادق و خودت را برای خودت دوست دارند از خودشان می زنند تا تو را خوشحال کنند و فداکاری می کنند تا لبخندی برلبانتان بنشانند من در زندگی ام از این نوع دوستان کم نداشته ام من شاید دوستان از برادر و خواهر نزدیکترم را چند صباحی ملاقات نکنم اما ارادتم را به هر طریق ممکن به گوششان می رسانم.

 اما راستش از دوستان مجازی متنفرم به این دلیل که به راحتی دروغ می گویند و سعی می کنند ازت حرف بکشند و اطلاعات بگیرند در عوض چیزی از خودشان را لو ندهند بعد بنشینند و تا می توانند به شما بخندند و خودشان را ادمهای زرنگ و با هوشی فرض کنند که می توانند خیلی کارهای پلید بکنند  سعی می کنند نقطه ضعفی بگیرند و هر موقع خواستند از آن استفاده کنند دوستان مجازی آدمهای چندان خوبی نیستند چون هستند اما در عین حال نیستند آدمهایی که بود و نبودشان چندان فرقی نمی کند چون جایشان را به زودی دیگری پر می کند البته به زودی خودت هم یاد می گیری که به راحتی دروغ بگویی و سریع می شوی یکی از خودشان.  

    ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﺪ ﺍﺳﺖ ، ﺍﻣﺎ ﺑﺪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﯾﻨﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯿﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯼ ﻣﺠﺎﺯﯼ ﭘﺮ ﮐﻨﯽ
. ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﺒﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﯾﺎ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺑﻮﺩﻥ ﯾﮏ ﭼﺮﺍﻍ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺯﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻭﻣﺮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺸﺎﻥ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﮏ ﮐﺮﺩ. (به نقل از یکی)

من البته با اینکه دل خوشی از دوستان مجازی نداشته و ندارم در عین حال استثنایی هم برایش قائلم،  هنوز هستند آدمهایی که در پی ارتباط درستند و دوستانی راسخ،

 به امید سربلندیشان