امانوئل کانت
روشنگری یعنی به کارگیری قوه ی درک خود بدون سرپرستی دیگری... . در به کار گیری عقل خود شجاعت داشته باش!
تنبلی و بزدلی دلایل آن است که چرا چنین بخش بزرگی از بشریت... [تحت سرپرستی دیگران] باقی می مانند... و چرا برای دیگران چنین آسان است که خود را قیم آن ها قرار دهند.
خیلی آسان است که... [خودت فکر نکنی].
اگر من کتابی داشته باشم که به جای من درک کند، و کشیشی که به جای من وجدان داشته باشد، و پزشکی که برنامه ی غذایی مرا تعیین کند، و از این قبیل، دیگر نیازی ندارم که به خودم زحمت بدهم.نیازی به فکر کردن ندارم. اگر بتوانم تنها با پرداخت پول مشکل را حل کنم- دیگران این کار خسته کننده را برای من انجام خواهند داد... .
برای روشنگری... چیزی لازم نیست مگر آزادی... . آزادی است که استفاده از عقل را در هر مقطعی عمومی می سازد. اما از هر طرف می شنوم که ((بحث نکن!)) افسر ارتش می گوید:
((بحث نکن، مشق کن!)) مامور جمع آوری مالیات می گوید: ((بحث نکن، بپرداز!)) روحانی می گوید: ((بحث نکن، ایمان بیاور!)) تنها یک شاهزاده در این دنیا می گوید: ((بحث کن، هر قدر دلت می خواهد بحث کن، و درباره ی هر چه می خواهی، اما اطاعت کن!)) در همه جا برای آزادی محدودیت وجود دارد... .
و من خانه نشین٬ قربانی مصلحت! که هرگز از ظلم ننالیده ام و از خصم نهراسیده ام و از شکست نومید نشده ام٬ اما این کلمه شوم ((مصلحت)) دلم را سخت به درد آورده بود. مصلحت! این تیغ بیرحمی که همیشه حقیقت را با آن ذ بح شرعی میکنند.هر گاه حقیقت از صحنه ی جنایت خصم پیروز باز گردد٬ در خیمه ی خیانت دوست به دست مصلحت خفه اش میسازند و سرنوشت علی گواه است!!!